16-03-17

Knalrood.

Elke week pik ik een reeks foto's van één bepaalde soort uit waarnemingen.be. Deze week : geoorde fuut.

Als je momenteel één soort zou moeten kiezen die je wil zien dan weet ik het wel. Mijn keuze : futen. Want deze watervogels houden momenteel dagelijks een dansvoorstelling om u tegen te zeggen. Waterballet van de bovenste plank. En je hebt wel wat keuzes. De gewone fuut, de geoorde fuut en als je echt geluk hebt een paartje kuifduikers of roodhalsfuten. Enkel de kleinste van de bende, de dodaars, doet het wat rustiger aan en houdt zich liever bezig met gehinnik vanuit het riet.

Geoord.

Mijn favorieten zijn zonder twijfel de geoorde fuutjes. Met hun grappige gele oorkwastjes maken ze hun ballet nog iets aantrekkelijker. Het lijkt wel of ze tijdens de keuze van hun prachtkleed niet tevreden waren met hun kastanjebruin en zwarte outfit. Daar moest een opvallend tintje bij. En dat werd dus een goudgeel toefje achter hun oog. 

En dat oog, dat mocht ook opvallen. Daar kozen ze voor knalrood. En dan bedoel ik echt knalrood. Als er één rood is dat knalt dan is het wel dat van het oog van een geoorde fuut. Zijn neefje de kuifduiker doet nog net iets beter met hetzelfde knalrood. Maar een nog opvallendere goudgele kwast. Meestal zien we deze noorderling enkel tijdens de winter. En dan is het waterballet-seizoen blijkbaar nog niet gestart. Want dan laten ze hun prachtkleed in de kast hangen en kiezen ze voor een sober zwart-wit pakje. Vorig jaar hadden we het geluk om een kuifduiker in prachtkleed te zien verschijnen in Tienen. 

Dus als je momenteel een plek moet kiezen om vogels te gaan kijken. Zorg dat er geoorde foutjes zitten. Want dat knalrood en goudgeel moet je echt gezien hebben. 

12936940.jpg

Waterballet (foto Milena Dragicevic)

12914619.jpg

Take-off (foto Dominique Duyck)

11956336.jpg

Winterkleed (foto Dominique Duyck)

11657255.jpg

Taxi mama (foto Francis Pattyn)

12-03-17

Lentekriebels.

Weer een weekendje vol vogels achter de rug. Vrijdag voormiddag eksters gaan ringen (nul gevangen) en namiddag een enthousiaste groep leerlingen van de 6de klas in De Bron leren naar vogels kijken. Zaterdag dan weer ganse dag op pad om mijn jaarlijst aan te vullen (+5 !!). En zondag voormiddag terug op ekster gevangen en deze keer met meer succes en namiddag tijdens een wandeling waar ik als natuurgids optrad nog één jaarsoort bijgedaan. Kortweg, het was weer een heel leuk weekendje.

Tjiftjaf.

En het lentegevoel was daarbij ook nog eens een dikke opsteker. Een lekker lentezonnetje (eigenlijk nog iets te vroeg) zorgde voor heel wat activiteit. Zwiepende kieviten, jodelende veldleeuweriken boven de velden (jazeker, er zijn er nog), takkensleurende turkse tortels en eksters en tjiffende tjiftjaffen. Vooral die laatsten zijn blijkbaar massaal terug. Ik heb er tientallen gehoord. En voor mij het sein dat de lente op komst is. Normaal gezien krijgt de eerste zwaluw die eer om dat seizoen aan te kondigen. Maar een tjiftjaf doet dat toch ook met de nodige allures. Met luide stem roept hij onophoudelijk zijn eigen naam. En volgens mij steeds vanuit een wilg vol met opengebroken katjes. Misschien zijn manier om te zeggen "kijk deze boom is ook al aan de lente begonnen".

_MG_8288.JPG

Het zijn net mensen.

De eksters hebben mij weer een aantal uren bezig gehouden. Vrijdag kreeg ik er geen enkele geringd. Ze zijn allemaal druk bezig met het bouwen van hun nesten. En blijkbaar is een vreemde eend (lees ekster) in de bijt dan niet echt van tel. Enkelen kwamen wel even kijken naar die rare snuiter in zijn kooitje. Maar daarna was het weer met een takje naar hun nest om hun mooie bouwsel verder af te werken.

Zondag kon ik er dan toch 4 te pakken krijgen. Maar het was ook niet van harte. Lang wachten voor ze kwamen aanvliegen. En dan was het met heel veel aarzeling voor ze naar binnen liepen. Wel was het fascinerend om hun gedrag te observeren. Het zijn dan ook zeer slimme beesten. Zo kon ik duidelijk merken dat ze een eigen taaltje hebben. Met verschillende geluiden geven ze aan wat ze willen vertellen. Een ratelende roep als ze die indringer opmerken. Een zacht geklok om hun partner weg te lokken van de kooi. En hun gedrag is echt mooi om te zien. Ze hebben allemaal een eigen karakter. De casanova die zonder schroom en met geen aandacht voor zijn eigen partner de lokker in de kooi het hof komt maken. De onverschillige die nadat het wijfje werd gevangen nonchalant voedsel gaat zoeken in de berm waar de kooi staat. En de echte gentleman die verbaasd stokstijf langs de kooi blijft staan om naar zijn druk roepende wijfje te staren. ik heb ze vandaag alledrie meegemaakt. Leuke beestjes die eksters.

1378.jpg

Kraanloos.

Ondertussen werk ik verder aan een leuke jaarlijst. Met 84 soorten sta ik er zeker niet slecht voor. Stijn, die wegens een verblijf in het buitenland, er iets later aan begon is mij ondertussen in ijltempo voorbij gesneld. Maar ik geef het niet op. Dit weekend kon ik er maar eventjes 6 bijscoren. Appelvink in het Jongenbos te Kortessem. Eerst gehoord en nadien mooi kunnen bekijken in de hoge beuken. Rode wouw in Rutten op thermiek cirkelend samen met een blauwe kiek. Smelleken even mooi poserend op een aardkluit te Koniksem. Havik laag overvliegend in Widooie waar ik vlak ervoor nog even de nog steeds aanwezige witkopgors kon bewonderen. Deze heeft ondertussen zijn zomerkleed aangetrokken en is nog een stuk mooier dan toen ik hem in het begin van het jaar zag. Tenslotte kon ik ook nog de tureluur meepikken in Bernissem. Daar verwacht ik trouwens nog heel wat steltjes-geweld de komende maanden. En dan was er een dipje van een zwartkopmeeuw. Stijn (wie anders) had deze ontdekt in Bernissem. Hij gaf hem dadelijk door en ik zat net in Widooie. Dat moest toch lukken. Toen ik daar aankwam was Stijn er nog. "Hij zit er nog" liet hij mij weten. Maar toen ik mijn telescoop neerzetten vloog de groep meeuwen op om voor een groot deel andere oorden op te zoeken. Denkelijk ook de zwartkopmeeuw want die konden we nadien niet meer terugvinden. Het kan niet altijd kermis zijn, zeggen ze dan bij ons.

Een aantal soorten ontbreken echter nog op mijn lijstje. Wat dacht je van kerkuil, slechtvalk, zwarte roodstaart, sijs, watersnip en ijsvogel. Die hebben anderen wel al gezien. Maar die halen wel in denk ik. En natuurlijk kraanvogel. Elk jaar weer een soort die ik blijf missen. Iedereen heeft wel een groepje gezien. En 's avonds lees ik de berichten op de mailgroepen van weer een dag vol met grugru roepende V-vormige groepen. Maar ik heb ze weer niet gezien. Vorig jaar lukte het wel. Maar ook die keer was het meer geluk dan kunde. Een groep mooi laag over tijdens de voorbereidingen van een plantenverkoop van 't Bokje. Ik en kraanvogels, het zal nooit echt een vloeiend verhaal worden.

Maar vandaag kon ik dan toch een pijlstaart scoren. En dit gewoon tijdens mijn gidsbeurt in de Broekbeemd. Een prachtig mannetje zat zomaar te dobberen op de Herk in Wellen. Een plek waar ik ze nooit had verwacht. Je mag als een geluk hebben nietwaar. En zo blijft het een verrassende en boeiende zoektocht. Ook al is het voorlopig zonder kraanvogels.

pijlstaart-man-10.jpg

Mannetje pijlstaart, altijd leuk. Maar zeker in Wellen.

 

09-03-17

Foto's foto's en nog eens foto's.

Het zal iedereen die naar vogels kijkt zeker opgevallen zijn. Je ziet steeds meer en meer vogelkijkers met fototoestellen door het veld hollen. De groep die enkel met een camera rondloopt en zelfs geen verrekijker of telescoop meer bij heeft neemt ook zienderogen toe (hoewel ik over deze groep wel eens een boompje zou willen opzetten).

En dit levert elke dag een massa foto's op van vogels. Lang leve de digitale fotografie. Waar is de tijd dat ik mijn filmrolletjes nog moest binnenbrengen om na een week de dia's te kunnen bekijken om dan vast te stellen dat die roerdomp op geen enkele scherp stond. Vandaag telde ik op waarnemingen.be zo maar eventjes 260 foto's van vogels die gepost werden. En terwijl ik dit intik komen er nog een paar tiental bij. Jammer dat heel wat van deze beelden door bijna niemand bekeken worden. Want er zitten elke dag pareltjes tussen.

Daarom ga ik elke week proberen er eentje uit te pikken. Om dan van die soort nog een paar leuke kiekjes te zoeken op de waarnemingssite. En er vervolgens een blogpost van te maken.

12875708.jpg

Spreeuw 4/3/2017 Lint (foto Danny VG)

De vulgaire.

Een "gewone" soort mag de spits afbijten. Of toch niet zo gewoon ? Want in hun prachtkleed zittend in de zon veranderen ze plots in flikkerende glitterballen. Vooral die witte veertopjes zorgen voor een feestelijk tintje. Want volgens mij is het bij spreeuwen altijd feest. Ze kwetteren, kibbelen en knarsen er lustig op los. Een rijtje van deze geestdriftige kereltjes op een kabel of zo blijft nooit onopgemerkt.

Maar heel wat mensen zijn veel minder enthousiast over onze spreeuwen als ik. Ooit waren ze een bron van inkomsten voor verdelgers aller landen. Dode spreeuwen waren toen liever gezien dan kwetterende. Er kwam zelfs dynamiet aan te pas. Een barbaarse methode waar op slaapplaatsen duizenden spreeuwen met één harde knal naar de vogelhemel werden geblazen. En met hun een heleboel andere beestjes en vogels die de pech hadden om net in dat verkeerde bosje aanwezig te zijn. En zelf heb ik mijn grootmoeder nog magere en blote spreeuwenlijfjes zien braden in een pan op de leuvense kachel. De spreeuwen-ouders hadden jammerlijk een spreeuwenpot uitgekozen als nestplaats. Niet wetende dat ze hiermee hun kroost van de pot in de pan deden belanden. Smakelijk.

12572132.jpg

Vluchtje spreeuwen 3/1/2017 Dottignies (foto Vanbellaiengh Jean)

Juke-box.

En spreeuwen hebben nog meer talenten dan schitteren in de zon. Hun imitaties zijn weergaloos. Ze verwerken elk deuntje dat ze horen vlekkeloos in hun repertoire. Zo vergeet ik nooit een wandeling in februari in Nieuwenhoven waar ik plots bleef staan na het horen van de jodelende roep van een wielewaal. "Een wielewaal in februari ?Die is wel verdomd vroeg terug van Afrika". Na wat zoeken bleek een imitator eerste klasse in de top van een populier de gele zomergast perfect na te zingen. Jawel, een mannetje spreeuw. 

En zo zijn er verhalen over een als een buizerd miauwende spreeuw of een als een kat roepende spreeuw. Voorbeelden genoeg die bewijzen dat ze gerust mee kunnen reizen met de theatershow van Guga Baul. Hoewel ik die nog wel eens een wielewaal wil horen nazingen.

12724488.jpg

Zingend mannetje 2/2/2017 Lint (foto Danny VG)

Ballet.

Maar over hun grootste show hebben we het dan nog niet gehad. Spreeuwen zijn meesters in luchtballet. Op slaapplaatsen komen ze met honderden (vroeger duizenden, maar dat zie je niet meer zo vaak) samen om voor ze in hun bedje duiken nog een prachtige show ten beste te geven. Ze vormen grillige groepen in de lucht. Vormen die constant veranderen van langgerekte ovalen naar kronkelende spiralen. Alsof ze dit weken en weken in groep hebben geoefend. Hun methode om mogelijke vijanden te misleiden en te verhinderen dat die hun familie als avondmaal te gebruiken. 

De uitleg hoe ze dit doen zonder ook maar een keer tegen elkaar op te vliegen is al even boeiend als het spektakel zelf. Blijkbaar kiezen de voorste vogels waar de groep naartoe keert en de volgende vogel volgt deze in een fractie van een seconde. En zo volgen ze elkaar heel snel op in hun bewegingen. Omdat elke vogel een fractie later hetzelfde manoeuvre maakt als zijn voorganger krijg je die prachtige golfbewegingen. Een natuurfenomeen vlak bij de deur dat je ooit als vogelkijker moet gezien hebben. En daar is niks "vulgaris" aan.

12648378.jpg

Een zwerm 5/1/2017 Opgrimbie (foto A. Engelen)