07-05-17

Ruige Walen.

ruigpootuil0001.jpg

Hoogtepunt van het voorbije weekend was zonder twijfel het ringen van pulli van ruigpootuil samen met onze Waalse vrienden. Zij volgen elk jaar een heleboel nestkasten op waar deze zeldzame schoonheid dan ook zijn nestje in groot probeert te brengen. Een noodzakelijke hulp trouwens want geschikte bossen verdwijnen in een ijltempo. En daardoor gaat deze soort dan ook heel snel achteruit. Met het ophangen van nestkasten proberen ze deze evolutie wat af te remmen. Een bewonderenswaardig initiatief maar een beetje een verloren strijd vrezen zij. Ze willen echter deze iconische soort toch niet zomaar opgeven. En terecht.

ruigpootuil0001-4.jpg

Verbroedering onder de nestboom.

ruigpootuil0001-2.jpg

Moeder ruigpootuil. Hun hoop in bange dagen.

ruigpootuil0001-3.jpg

Eén van de zeven pulli van dit nestje.

Steentjes.

Ondertussen komt het hier ook stilaan op gang. De eerste mezennestjes werden geringd. Merkelijk vroeger dan de voorbije jaren en voorlopig een magere bezetting. Het koude weer zal hier zeker voor een stuk tussen zitten. Tussendoor ook even een steenuilenkast gaan controleren. Het vrouwtje zat heel vast te broeden en ik kon de jongen al horen roepen vanuit hun eitjes. Dus de komende dagen gaan die zeker uitkomen. Ook de torenvalken zitten al met eieren. Net als de buizerds. Daar ben ik dan ook dit weekend gestart met de controle van de bezetting van de door ons op kaart gezette nesten. Tot nu toe minstens 6 horsten waar 100% zeker op gebroed wordt. De klimmers kunnen al beginnen met de opwarming. 

steenuil voor infobord0001.jpg

Steenuil, geen ruige maar ook meer dan de moeite waard om te beschermen.

30-04-17

Wielewaal-geel.

De teller staat ondertussen op iets meer dan 120 soorten voor de Fruitstreek. De 140 die ik voorop stelde lijkt haalbaar. Maar dan zal ik toch nog wat soorten moeten scoren.

Het meest blij was ik met een jodelende wielewaal deze morgen. Tijdens een zoektocht samen met Jos naar buizerdnesten (2 zeker gevonden en bezet) kregen we deze Afrika-toerist als bonus. Mijn vroegste ooit tot op heden.

Wielewaal Johan Seys.jpg

                                                                 Foto Johan Seys

Geler.

Wielewaal blijft voor mij een soort die lijkt op de verkeerde plek te zitten. Het mannetje is geel. En dan bedoel ik knalgeel. Als er een standaard zou moeten zijn voor wat nu eigenlijk geel is, dan is het geel van het mannetje wielewaal een zeer grote kanshebber. Dit in combinatie met pikzwarte vleugelpennen en staart vind ik dat je eerder thuishoort in een tropisch regenwoud of een Afrikaanse savanne tussen een horde buffels of zebra's. Maar neen, de wielewaal verkiest hier de hoge populieren in de beekvalleien om zijn nest op te hangen.

Want het nest is net als de vogel zelf een unicum. Ze hangen hun nest op aan een tak heel hoog in de bomen. De wijfjes die er in gaan broeden moeten niet echt besmet zijn met virussen als hoogtevrees of schommelangst. Ik veronderstel dat ze bij een stevige wind redelijk door elkaar geschud worden. Je zou voor minder gaan jodelen.

Verstoppertje.

Bij zo een opvallende gele kleur zou je verwachten dat je wielewalen makkelijk kan opmerken in die groene populieren. Maar dat valt dik tegen. Meestal blijft hun aanwezigheid enkel bevestigd door hun kenmerkende roep. De uren dat ik, met een stijve nek tot gevolg, heb zitten omhoog staren in een rij populieren zijn ontelbaar. De mooie waarnemingen van wielewaal door mezelf op één hand te tellen. Hun combinatie van knalgeel met pikzwart is blijkbaar de ideale manier om je te camoufleren in boomtoppen waar licht en schaduw zorgen dat je plots verdwijnt in het geheel. Jammer, want een wielewaal zien in al zijn glorie dat is iets wat je niet snel vergeet.

Wielewaal Danny Roobaert.jpg

Vrouwtje, iets minder spectaculair (Foto Danny Roobaert)

23-04-17

Het rijk van de raven.

Deze morgen heel vroeg vertrokken richting Ardennen om een collega ringer te gaan vervoegen bij het ringen van raven. Samen met Etienne (die naar het nest mocht klimmen) en Eddy (die tolk speelt dankzij zijn perfecte Frans) stond ik na een klein uurtje in de wagen in een prachtig beukenbos onder een majestueuze boom met daarin een oud en verlaten nest van zwarte ooievaar en een duidelijk bezet nest van raaf. Mama raaf liet duidelijk horen dat ze ons bezoek op haar vrije dag helemaal niet apprecieerde. En even laten kwam papa raaf met een gelijkaardige boodschap. Een klein uurtje erna zaten er vier geringde raven-jongen terug op hun nest klaar om binnen een paar dagen de wijde wereld in te vliegen. En kon ik redelijk onder de indruk van deze prachtige vogels samen met Etienne terug richting Wellen.

bird-1630795_960_720.jpg

Opmars.

Als lid van de familie van de kraaiachtigen is het geen verrassing dat deze soort stilaan aan een opmars begonnen is. Bij onze Waalse collega's zijn ze al langer jaarlijkse kost. Maar ondertussen zitten er ook paren (hopelijk broedparen) aan de Vlaamse zijde van ons kleine landje opgedoken. Hun kenmerkende kor-kro roep klinkt al in de buurt van Helchteren, Koersel, StAgatha-Rode en de Voerstreek. Het zijn dan ook geboren opportunisten die zich wonderwel aanpassen aan een versnipperend landschap. Ik ben echt benieuwd wanneer we het eerste nest kunnen ringen in onze regio.

Corvus_corax_-Tower_of_London,_London,_England-8a.jpg

Zwarte lijst.

Ik vrees echter dat onze nieuwkomer wel eens op de zwarte lijst gaat komen te staan. Letterlijk een zwarte lijst omdat zwarte vogels niet zo sympathiek worden gevonden door sommige mensen. Hun verwantschap met neefje kraai en nichtje kauw (die volgens mij trouwens ook niet op zo een lijst thuishoren) breekt hen zuur op. Ook de roek is dit lot beschoren. En op de omzijde van de lijst staan de ekster en de gaai. Allemaal met een totaal onterechte slechte reputatie. "Er zijn er te veel en ze doen niet veel goeds." Maar misschien moeten de critici al deze soorten eens wat beter leren kennen. Hun intelligentie is zonder weerga waardoor ze er inderdaad in slagen om redelijk succesvol te zijn (hoewel de ekster en gaai er niet echt op vooruit gaan, integendeel). Ze verdienen gewoon veel meer respect. En nadat ik vandaag een jonge raaf in mijn handen mocht houden ben ik nog meer overtuigd van mijn gelijk. In dit geval is black zeker beautiful.

raaf0001.jpg

Even de vleugels meten.

raaf0001-2.jpg

Terug in de rugzak.

raaf0001-3.jpg

Jong protest.