10-04-18

Tack Jente.

Een weekendje met het vrouwke naar het Zweedse Uppsala om mijn zoon die daar werkt te gaan bezoeken, er zijn minder leuke dingen om je tijd door te brengen. Als dan de zon ook nog even van de partij is dan is het helemaal de max. De Zweedse terrasjes zaten zondag alvast vol (bij 6°C).

Open.

Met een oppervlakte die 15x groter is dan ons Belgenlandje en een bevolking die net iets lager is dan bij ons weet je het wel. Open ruimte à volonté. We merkten het al tijdens de treinrit van de luchthaven naar Uppsala. Stad uit en dan bossen, open vlaktes, bossen, bossen en nog eens bossen. Weer een stadje in en er weer uit en dan opnieuw natuur, natuur en nog eens natuur. En bij ons bezoek aan Jente's huidige heimat werd het nog eens bevestigd. Even stevig wandelen en je staat volop de frisse boslucht in te ademen. Met op de achtergrond de zang van kruisbekken, distelvinken, groenvinken (overal), goudvinken en wat al niet meer. En dan moet er nog een heleboel zanggeweld arriveren.

uppsala birds0001-9.jpg

Stadsnatuur.

De vierde grootste stad van het land met iets meer dan 128.000 inwoners. Dat is toch niet niks. En toch slagen de Zweden er in om een omgeving te creëren waar je je niet in een grootstad waant. Vol met natuur en leven. Heel veel stadsparkjes die bulken van activiteit. Zowel van de vogels en beestjes, maar ook van de dagjesmensen. Want tijdens het weekend lopen die parken vol met Zweden die hiervan volop mogen genieten. Geen strenge regeltjes, geen hopen zwerfvuil of vandalisme. Neen, er is ruimte voor iedereen in overvloed. Het bewijs dat dit werkt was de waarneming van een haas op één van mijn ochtendwandelingen voor het ontbijt in één van de wijken rond het station. Die zie je in onze steden meestal enkel in de vitrine van een bijna even zeldzame kleine slagerij zonder zijn warme pelsje.

Neen, hier kom je bonte vliegenvangers (binnenkort), appelvinken, brilduikers, distelvinken en hopen en hopen mussen, zowel huis- als de bij ons bijna verdwenen ringmussen tegen. Of wat gedacht van een roekenkolonie vlak bij een speeltuintje. En op dit moment was alles nog in wintermodus. Dus wie weet hoe het er binnen een paar maanden gaat boomen ?

uppsala birds0001-4.jpg

Mussen tellen in Uppsala, onbegonnen werk.

Voorsprong.

Maakte ik deze beschrijving over landen als Hongarije, Wit-Rusland, Polen of meer van deze oostelijke regionen dan kreeg ik zonder twijfel de opmerking. Ja maar, zo was het hier vroeger ook. Ze lopen daar achter en ga er binnen een paar decennia nog maar eens kijken.

Maar Zweden is net als de meeste noordse landen zeker niet achter op ons. Integendeel. Energie-neutraal is daar geen toekomstwoord maar al jaren realiteit. Hun visie op ruimtelijke ordening ligt mijlenver voor op die van ons. "Maar ze hebben daar dan ook veel meer ruimte dan hier" is het argument dat ik dan verwacht. Klopt volgens mij ook niet. Want denk de noordelijke helft even weg. "Boven Uppsala woont bijna niemand meer" hoor ik Jente nog zeggen. Dan kom je weliswaar nog op een stevige oppervlakte met minder volk uit. Maar binnen dat deel dat overblijft is alles mooi verdeeld met heel veel respect voor de natuur.

Nu weet ik wel dat ik er maar een paar keer ben geweest. En dat dit land ook wel zijn problemen en minder goede kanten zal hebben. Maar toch kijk ik op naar deze manier van werken en leven. Zweden steelt een beetje mijn hart. En dan ben ik nog niet in dat deel "waar bijna niemand woont" geweest. Dat belooft. Bedankt zoon om mij dit deeltje van de wereld te laten zien, tack Jente.

DSC07892.jpg

Waterspreeuwtje in het centrum als dikke kers.

De commentaren zijn gesloten.