18-03-18

Geweldige eenvoud.

Het werd een inhaalweekend. Zo zou ik het toch durven noemen. Met ondertussen 104 soorten op mijn teller waarvan 81 in mijn eigen regio ben ik dik tevreden. En zeker als ik zie dat ik er een paar mooie soorten heb bijgedaan. Mijn eerste bruine kieken voor dit jaar, een vlucht goudplevieren (was al van 2016 geleden dat ik deze in de Fruitstreek zag) en een groep kraanvogels.

Topmodellen.

Jawel, u leest het goed. Ik heb eindelijk mijn kranen te pakken. En hoe ? Een groep van 31 stuks pootje badend in een grote plas water. Dus geen verre V of een "grugru-end" geluid in de schemering. Neen, kraanvogels die ik mooi kon bekijken terwijl ze sierlijk paradeerden als professionele topmodellen op een catwalk. Dat maakt al die dagen dat iedereen er honderden of meer zag en ik geen enkele in één klap meer dan goed.

Het was nochtans een niet zo hoopvolle rit er naartoe. Want de melding van Wim Willems (man, als ik u ooit tegenkom trakteer ik u een dikke pint) stond al van 15u30 op waarnemingen.be en het was al bijna drie uur later toen ik ze zag op mijn scherm thuis. Snel alles bij elkaar gescharreld en in galop naar Helshoven. Daar aangekomen was er buiten een grote groep kieviten (ook leuk) niet veel te zien. "Die zijn al lang vertrokken" was mijn eerste gedacht. Maar toen ik het hoekje omkeek om de rest van de plas te zien keek ik plots naar een groep opgeschoten steltbeesten die duidelijk niet van plan waren om hun tocht naar hun broedgebied verder te zetten. Daar zaten "mijn" kraanvogels. Ik kon ze zeker nog een half uurtje in al hun glorie bewonderen. Tot ze plots opvlogen en zich in twee groepen splitsten. Eentje van negen stuks ging iets verder terug naar beneden en de rest cirkelde stilaan hoger. Blijkbaar kwamen ze nog terug want de morgen erna had Jos Reekmans opnieuw twee groepen van samen 32 exemplaren. Ik had er dus nog eentje gemist.

kraanvogels0001-3.jpg

Een stukje van de zalige groep (Foto Jos Reekmans)

Terug.

En dan was er ook mijn eerste zingende tjiftjaf voor dit voorjaar. Alhoewel, zingen is een groot woord voor deze amateur van de zangvogels. Het beestje heeft niet eens de moeite gedaan om een mooie tekst te schrijven, laat staan om er een melodie op te plakken. Een eentonig geluid (ik weiger om het een liedje te noemen) is het resultaat. Dat met wat goede wil in je oren binnen komt als een onophoudelijke herhaling van zijn naam.

En die is dan ook weer de eenvoud zelf. Want is dit niet een beetje het verhaal van de kip en het ei. Kreeg hij zijn naam van een wetenschapper met een duidelijke burn-out die de moeite niet kon opbrengen om er iets creatiefs van te maken. En dus maar makkelijkshalve het geluid dat hij hoorde opschreef als de naam voor dit beestje. Of was het de tjiftjaf zelf die op een blauwe maandagmorgen geen energie vond om een voor hem kenmerkend liedje te componeren en dacht "ik roep gewoon constant mijn naam". We zullen het nooit weten.

Zijn verenkleed is al even eenvoudig als zijn geluid (ik blijf erbij, het is geen liedje). Eentonig geel-groen en dan ook nog eens eerder groen dan geel. Met geen opvallende kenmerken die ze in mijn vogelgids zouden kunnen aanduiden.Er staan slechts twee pijltjes bij zijn tekening, eentje voor de pootkleur waar je bij de beschrijving trouwens nog geen poot verder raakt en eentje met de handpenprojectie. Nog zo een on-sexy onderwerp.

Tweeling.

Zijn neefje de fitis doet het een stuk beter. Een veel leuker liedje (hier durf ik dat wel te zeggen) en een verenkleed waar het geel een stuk belangrijker blijkt te zijn dan het groen. Ik heb zelfs het vermoeden dat we eigenlijk naar een tweeling zitten te kijken waar de fitis de succesvolle broer is en de tjiftjaf degene is waar de rest van familie op feestjes graag over roddelt.

Tot we de kaart bekijken en zien dat onze tjiftjaf van vaak net geen 6 gram elk najaar een tocht van honderden kilometers maakt naar zijn overwinteringsgebieden. En hij diezelfde inspanning in het voorjaar doet om ons weer te komen verblijden met zijn eenvoudig geluidje. En blijkbaar kost hem dat niet echt veel moeite want eenmaal hier laat hij dadelijk volle bak van zich horen. Zijn succesvolle neef is dan nog lang niet aangekomen. Die geeft hij het nakijken. En voor mij het teken dat de lente echt daar is. Misschien vind ik hem toch een beetje geweldig.

tjiftjaf0001.jpg

De tjiftjaf is er weer.

 

De commentaren zijn gesloten.