09-04-17

Rondje bosuilen.

De eerste pulli voor dit jaar zijn een feit. Een controle van onze bosuilenkasten samen met Etienne leverde twee bezette kasten op met in totaal 4 geringde pulli. De rest van de kasten waren leeg en eentje hing op half zeven als een gevolg van de storm. Deze hebben we (met een stijve arm voor mij als gevolg) naar de auto gedragen. Waarom maken ze die kasten ook zo verdomd groot, denk je dan.

IMG_0568.JPG

Donzig triootje.

Boerenzwaluw.

Ook blij was ik met mijn eerste boerenzwaluwen voor dit jaar. Een groepje van vijf kwetterende vogels verwelkomden mij toen ik in Bernissem de dijk opwandelde. Leuk welkom.

Maar minder leuk waren de volgende geluiden. Twee crossmotors reden zonder enig respect voor de op dat moment daar rustende of zelfs broedende vogels (er zitten daar minstens 2 kieviten op eieren momenteel) op volle snelheid door het wachtbekken. Ongelofelijk en zeer frustrerend om dit te zien.

bernissem moto's0001.jpg

Grijskopje.

Zaterdag vroeg uit de veren om de ondertussen door half vogelkijkend Vlaanderen bekende plek voor grijskopspecht te gaan bezoeken. Na meer dan een uurtje rijden kwam ik net na zonsopgang op de bewuste plek aan. Een groot woud met veel hoge beuken. Dat wordt even zoeken vrees ik. Maar vol goede moed stap ik met mijn tele op mijn rug de wandelweg af. En nog geen 400 meter verder hou ik even halt. Want tegen een paal die duidelijk dient om roofvogels even rust te gunnen hangt een specht. Even met de verrekijker bekijken welke het nu juist is. Jawel, een grijze kop en een rood petje. Daar zit verdomd "mijn" grijskop al in vol ornaat. Snel de telescoop van mijn rug gehaald en dan kan ik enkele minuten genieten van een prachtig mannetje grijskopspecht. Voor een foto vindt hij het iets te vroeg en iets later verkiest hij een goede roepplek hoog in één van de beuken. Een hevig hakkende zwarte specht en de zingende fitissen zijn mooi meegenomen.

640px-Седой_дятел.jpg

Op de terugweg heb ik dan weer een bezoek gepland aan een bosgebied waar de dag voordien twee raven werden gemeld. In Vlaanderen heb ik deze zwarte rakkers nog niet mogen aanschouwen. Een tochtje met de auto langs een aantal veldwegen levert buiten wat veldleeuweriken en gewone kraaien voorlopig niets op. Dan maar even een wandeling in het bos maken en luisteren of ik de kenmerkende roep niet hoor. Niet dus. Als ik terug aan de wagen kom zie ik dat er nog iemand op zoek is naar de raven. Net toen ik mijn materiaal wou inladen zie ik dat mijn compagnon enkele vogels in het vizier heeft. En even later hoor ik de duidelijke kroel-kroek roep en een zicht op de wigvormige staart en een paar spectaculaire acrobatentoeren tijdens de vlucht maken de waarneming volledig. Raaf op mijn Vlaamse lijst (maar net, want de grens was vlakbij). Dat noemen ze een vruchtbare voormiddag.

 

De commentaren zijn gesloten.