26-03-17

De grote terugkeer.

Die jaarlijst voor de Fruitstreek lijkt mij redelijk in haar greep te krijgen. Want ik merk dat ik heel veel tijd rondloop met mijn tele en verrekijker in de aanslag. Ik zit ondertussen aan 96 soorten. Die 140 lukt misschien. Met heel wat soorten die binnenkort terugkeren naar hun broedgebied zullen er de komende weken nog wel wat bijkomen. En dat zal nodig zijn. Want weet dat de eerste 110 wel lukt, maar dan wordt het harken en zwoegen om er nog bij te vinden.  Maar het blijft zo verdomd leuk om te doen.

Het ijs is gebroken.

De voorbije week kon ik er trouwens maar liefst 7 soorten bijschrijven. De makkelijkste was zwarte roodstaart. Deze zat naar jaarlijkse gewoonte toen ik dinsdagmorgen mijn krantje uit de bus haalde voor het eerst dit jaar op het dak van de overburen te knarsen. Een wandeling door de Grote Beemd leverde mijn eerste zwartkop voor dit jaar en eindelijk ijsvogel op. Een koppeltje van deze vliegende saffierblauwe juweeltjes zat elkaar op te vrijen aan de vijver bij Maupertuus. Een plekje dat al meer leuke soorten opleverde. Diezelfde dag had ik al een prachtig mannetje bruine kiek jagend in de velden te Zepperen. En een koppeltje slobeenden in Hoenshoven. Een lucky shot  was een opvliegende watersnip uit een slootje van niets in Ulbeek waar ik "mijn" kieviten even ging checken. Die zijn trouwens al volop bezig met hun toekomstige nestjes. In Bernissem zit er eentje al een aantal dagen op eitjes. En vandaag deed ik er nog wat kemphanen bij. Twee in Bernissem en maar liefst vier in Hoenshoven.

13020892.jpg

Bewijsfoto (niet meer dan dat) van de kemphaantjes in Hoenshoven.

Doggy style.

Dat laatste gebied is trouwens meer dan de moeite. Stefan Carolus had mij er al op gewezen dat dit wel eens een leuk vogelgebied kon worden. En hij had gelijk. De combinatie van een grote plas, een met lisdodde en riet begroeide zone en een open gebied met plas en dras kan wel eens een mooie lijst opleveren. En zoals je al weet, lijstjes dat is mijn ding. Dus heb ik mijn regelmatig te bezoeken gebieden maar verhoogd. Een regelmatige stop aan de Hoenshovenstraat in Hoepertingen staat alvast op mijn programma.

Bernissem blijft de topper. Maar heeft één heel groot nadeel. Blijkbaar hebben heel wat dagjesmensen of buurtbewoners het gebied ook ontdekt. En niet om rustig vogeltjes te komen kijken. Crossende motoren, door het bekken fietsende mountainbikers en achter eenden jagende honden. Zeer frustrerend als je rustig vogeltjes wil kijken. Ik sprak zelfs tegen mijn gewoonte in dit weekend een hondeneigenaar aan hierover. Zijn twee honden liepen constant door de plassen jagend achter alles wat bewoog. Resultaat, ik zat te kijken naar een leeg gebied met twee als gekken rondhollende grote honden. Toen ik de eigenaar vriendelijk aansprak kreeg ik een uitleg die ik als klassieker durf te benoemen. "Het is nu toch geen paartijd" (ik hoop dat hij de vogeltjes bedoelde), "ze lopen niet in het water" (terwijl een druppende hond naar mij stond te kijken met een van onschuld overlopende blik), "ze pakken niets" (gelukkig kunnen vogels wegvliegen) en de uiteindelijke dooddoener "in België mag niks, ik kan nergens met mijn honden gaan wandelen". Voila, einde discussie als je dat zo al wil noemen. Hij beweerde ook nog dat die vogels toch gewoon terugkomen als hij weg is. En misschien heeft hij wel gelijk. Want even later zaten er terug heel wat vogels aan beide zijden van de dijk. Druk tegen elkaar te praten over die rare beesten die net voorbij waren gelopen en heel die heisa zorgvuldig uit hun veren poetsend. Misschien is het allemaal de moeite niet om ons over op te jagen. Neen, daar ga ik mij niet opnieuw door laten vangen. Daarom is vogels kijken trouwens veel te leuk. En de rest nemen we er in ons landje met veel te weinig ruimte voor veel te veel mensen met een hobby er dan maar even bij.

bfdc5e535f1debae1254a3f661c7e9ee_cartoon-dog-shaking-water-off-dog-shake-clipart_280-312.jpeg

De commentaren zijn gesloten.