24-03-17

Kuifje in akkerland.

Ze zijn terug. Mijn kieviten. Zwiepend en zenuwachtig roepend boven de velden. Een maand geleden zag je af en toe ook wel een groepje. Maar dan bleef hun actie beperkt tot in stilte in groep opvliegen of balancerend op één poot met ingetrokken kopjes op een akker zitten.

Maar nu is het volle bak om hun mannetje te staan. En dan bedoel ik ook de mannetjes. Met hun lange kuif in de wind kijken ze voortdurend rond of er geen dames hun schitterend fluoricerende lentepakje hebben opgemerkt. Buitelvluchten achter voorbijvliegende kraaien worden ingezet als oefening voor wat komen gaat. Want er is een harde en vaak verloren strijd op komst.

blog kievit herman blockx.jpg

Blinkend in de zon (foto Herman Blockx)

Leven en dood.

Want onze zwart-witte akkerbewoners hebben het niet onder de markt. Vorig jaar riep Sovon 2016 uit tot het jaar van de kievit. En werd er heel wat gericht onderzoek gedaan naar deze soort. Met als jammerlijke conclusie dat het niet goed gaat met de kieviten. Ze gaan met heel grote stappen achteruit. En de hoofdoorzaak zou zijn dat er veel te weinig jongen er in slagen om volwassen te worden. Geen menselijk probleem waar jongeren te lang pubergedrag vertonen. Maar wel het dramatische feit dat zo goed als geen uitgevlogen jongen hun eerste jaar overleven. Oorzaken genoeg denk ik. Akkers waar ze gaan broeden worden ecologische vallen die predators makkelijk vinden. Intensievere landbouwmethodes zorgen voor nesten die vernield worden of jongen die worden uitgemaaid. Overleven ze dit dan krijgen ze nog even een hele reeks gevaren op hun dak in het najaar en de winter. En als ze dan iets verder trekken (Frankrijk is al voldoende) dan lopen daar ook nog eens idioten rond met geweren die het nodig vinden om ook deze soort af te knallen. Je moet al veel geluk hebben om als kievit ooit de kans te krijgen om zelf een gezinnetje te stichten.

Vrolijk.

Daarom ben ik dan ook elk jaar heel gelukkig als ik boven de akkers waar ik elk jaar kieviten ring er in het voorjaar een aantal hoor roepen. Hun vlucht is wispelturig, acrobatisch en oogt heel speels en vrolijk. Want het is enkel met zo een ingesteldheid dat je de harde strijd van elk jaar als kievit kan aanvatten. Veel geluk dierbare kievit.

blog kievit Dominique Duyck.jpg

Tegenwind (foto Dominique Duyck)

blog kievit huhues caryn.jpg

Strek je vleugels (foto Huhues Carin)

blog kievit2 Ronny De Malsche.jpg

Stille vlucht (foto Ronny De Malsche)

blog kievit Herman Blockx2.jpg

Zwiepend (foto Herman Blockx)

blog kievit Pieterjan Vervecken.jpg

Hopelijk (foto Pieterjan Vervecken)

De commentaren zijn gesloten.