12-03-17

Lentekriebels.

Weer een weekendje vol vogels achter de rug. Vrijdag voormiddag eksters gaan ringen (nul gevangen) en namiddag een enthousiaste groep leerlingen van de 6de klas in De Bron leren naar vogels kijken. Zaterdag dan weer ganse dag op pad om mijn jaarlijst aan te vullen (+5 !!). En zondag voormiddag terug op ekster gevangen en deze keer met meer succes en namiddag tijdens een wandeling waar ik als natuurgids optrad nog één jaarsoort bijgedaan. Kortweg, het was weer een heel leuk weekendje.

Tjiftjaf.

En het lentegevoel was daarbij ook nog eens een dikke opsteker. Een lekker lentezonnetje (eigenlijk nog iets te vroeg) zorgde voor heel wat activiteit. Zwiepende kieviten, jodelende veldleeuweriken boven de velden (jazeker, er zijn er nog), takkensleurende turkse tortels en eksters en tjiffende tjiftjaffen. Vooral die laatsten zijn blijkbaar massaal terug. Ik heb er tientallen gehoord. En voor mij het sein dat de lente op komst is. Normaal gezien krijgt de eerste zwaluw die eer om dat seizoen aan te kondigen. Maar een tjiftjaf doet dat toch ook met de nodige allures. Met luide stem roept hij onophoudelijk zijn eigen naam. En volgens mij steeds vanuit een wilg vol met opengebroken katjes. Misschien zijn manier om te zeggen "kijk deze boom is ook al aan de lente begonnen".

_MG_8288.JPG

Het zijn net mensen.

De eksters hebben mij weer een aantal uren bezig gehouden. Vrijdag kreeg ik er geen enkele geringd. Ze zijn allemaal druk bezig met het bouwen van hun nesten. En blijkbaar is een vreemde eend (lees ekster) in de bijt dan niet echt van tel. Enkelen kwamen wel even kijken naar die rare snuiter in zijn kooitje. Maar daarna was het weer met een takje naar hun nest om hun mooie bouwsel verder af te werken.

Zondag kon ik er dan toch 4 te pakken krijgen. Maar het was ook niet van harte. Lang wachten voor ze kwamen aanvliegen. En dan was het met heel veel aarzeling voor ze naar binnen liepen. Wel was het fascinerend om hun gedrag te observeren. Het zijn dan ook zeer slimme beesten. Zo kon ik duidelijk merken dat ze een eigen taaltje hebben. Met verschillende geluiden geven ze aan wat ze willen vertellen. Een ratelende roep als ze die indringer opmerken. Een zacht geklok om hun partner weg te lokken van de kooi. En hun gedrag is echt mooi om te zien. Ze hebben allemaal een eigen karakter. De casanova die zonder schroom en met geen aandacht voor zijn eigen partner de lokker in de kooi het hof komt maken. De onverschillige die nadat het wijfje werd gevangen nonchalant voedsel gaat zoeken in de berm waar de kooi staat. En de echte gentleman die verbaasd stokstijf langs de kooi blijft staan om naar zijn druk roepende wijfje te staren. ik heb ze vandaag alledrie meegemaakt. Leuke beestjes die eksters.

1378.jpg

Kraanloos.

Ondertussen werk ik verder aan een leuke jaarlijst. Met 84 soorten sta ik er zeker niet slecht voor. Stijn, die wegens een verblijf in het buitenland, er iets later aan begon is mij ondertussen in ijltempo voorbij gesneld. Maar ik geef het niet op. Dit weekend kon ik er maar eventjes 6 bijscoren. Appelvink in het Jongenbos te Kortessem. Eerst gehoord en nadien mooi kunnen bekijken in de hoge beuken. Rode wouw in Rutten op thermiek cirkelend samen met een blauwe kiek. Smelleken even mooi poserend op een aardkluit te Koniksem. Havik laag overvliegend in Widooie waar ik vlak ervoor nog even de nog steeds aanwezige witkopgors kon bewonderen. Deze heeft ondertussen zijn zomerkleed aangetrokken en is nog een stuk mooier dan toen ik hem in het begin van het jaar zag. Tenslotte kon ik ook nog de tureluur meepikken in Bernissem. Daar verwacht ik trouwens nog heel wat steltjes-geweld de komende maanden. En dan was er een dipje van een zwartkopmeeuw. Stijn (wie anders) had deze ontdekt in Bernissem. Hij gaf hem dadelijk door en ik zat net in Widooie. Dat moest toch lukken. Toen ik daar aankwam was Stijn er nog. "Hij zit er nog" liet hij mij weten. Maar toen ik mijn telescoop neerzetten vloog de groep meeuwen op om voor een groot deel andere oorden op te zoeken. Denkelijk ook de zwartkopmeeuw want die konden we nadien niet meer terugvinden. Het kan niet altijd kermis zijn, zeggen ze dan bij ons.

Een aantal soorten ontbreken echter nog op mijn lijstje. Wat dacht je van kerkuil, slechtvalk, zwarte roodstaart, sijs, watersnip en ijsvogel. Die hebben anderen wel al gezien. Maar die halen wel in denk ik. En natuurlijk kraanvogel. Elk jaar weer een soort die ik blijf missen. Iedereen heeft wel een groepje gezien. En 's avonds lees ik de berichten op de mailgroepen van weer een dag vol met grugru roepende V-vormige groepen. Maar ik heb ze weer niet gezien. Vorig jaar lukte het wel. Maar ook die keer was het meer geluk dan kunde. Een groep mooi laag over tijdens de voorbereidingen van een plantenverkoop van 't Bokje. Ik en kraanvogels, het zal nooit echt een vloeiend verhaal worden.

Maar vandaag kon ik dan toch een pijlstaart scoren. En dit gewoon tijdens mijn gidsbeurt in de Broekbeemd. Een prachtig mannetje zat zomaar te dobberen op de Herk in Wellen. Een plek waar ik ze nooit had verwacht. Je mag als een geluk hebben nietwaar. En zo blijft het een verrassende en boeiende zoektocht. Ook al is het voorlopig zonder kraanvogels.

pijlstaart-man-10.jpg

Mannetje pijlstaart, altijd leuk. Maar zeker in Wellen.

 

De commentaren zijn gesloten.