21-02-17

Een kwak zegt kwok.

Een drukke periode hield mij een tijdje van mijn blog. Maar hier zijn we terug. En ondertussen hebben we flink ons best gedaan wat betreft mijn regio-lijst. Met meer dan 70 vogels hebben we de start niet gemist. Maar de zoektocht blijft zoveel leuker dan de score.

Zo kon ik het voorbije weekend de jaarlijkse kwak op mijn lijst zetten. Deze nachtactieve reiger ga je best vlak voor zonsondergang zoeken. En in de Fruitstreek wil dat zeggen naar Halmaal rijden. Elk jaar duikt er in dit kleine wachtbekken deze voor onze streek a-typische soort op. Gewapend met mijn telescoop en fototoestel (want Stijn had ook een foto kunnen maken, dus…) stond ik geduldig te wachten. Dan hoorde ik de roep van een kwak. Maar dit bleek Andre Vanmarsenille te zijn die kwam aanfietsen. Hij kwam ook even polsen maar moest jammer genoeg op bevel van zijn madam vroeger terug naar huis. Ondertussen kleurde de zon stilaan rood en ging stilaan onder net als mijn hoop om de kwak te zien. "Nog even een stukje rondwandelen" dacht ik "en dan naar huis. Volgende keer beter." En dan hoorde ik plots een duidelijke "kwok". Lastig gevallen door een paar kauwtjes kwam een kleine reiger aangevlogen. Daar was mijn kwak voor dit jaar. Hij vloog mooi over mijn hoofd om in te vallen in het wachtbekken. Snel naar de open plek om een foto te nemen. Maar het beestje was jammer genoeg nergens te zien. Dan maar zonder foto naar huis. Ik had hem toch mooi zien overvliegen.

Ik pakte mijn spullen samen en met de telescoop op mijn schouder stapte ik naar de auto. Maar toen ik de bocht omliep keek ik naar een wit en grijze vogel in de top van een kersenboom. Daar zat mijn kwak gewillig te poseren. Ik kreeg ruim de tijd om hem door de telescoop bewonderen. En om een paar foto's te maken. Een kwokkende kwak in een kersenboom. Dat is iets wat je niet elke dag kan zien.

kwak0001-2.jpg

Kwok de kwak.

Snoeiwerk

Ondertussen zit het ringwerk in een wat rustigere periode (bij manier van spreken). De wintervangsten zijn gestaakt omdat de vogels momenteel andere dingen in hun hoofd hebben dan vetbollen en zonnebloempitten. Ook de muizen kregen hun jaarlijks verlof omdat de torenvalkjes niet meer zo talrijk zijn en vaak niet veel reageren op de val. Mijn knaagdiertjes weten wel nog niet dat ze ook in het nakende broedseizoen denkelijk gaan moeten presteren. Wat minder in het veld voor ringwerk. Dus hoog tijd om de ringplek wat aan te pakken. Mijn mini-ruigte werd gemaaid en alle bosjes gesnoeid. Met dank aan mijn jaarlijkse helpers Gert, Etienne en Jan (die laatste twee waren er deze keer niet bij maar waren zeker komen helpen als ze konden) en de nieuwe krachten Wim en zijn zoon Falco (met zo een naam moet je wel ringer worden). Momenteel ligt alles dus al klaar voor de najaarstrek die binnen 5 maanden alweer van start gaat.

ringplek 20170001.jpg

Kortgeknipt en ready.

Zwart-wit.

Ondertussen starten we aan fase "ekster". Deze soort proberen we elk jaar wat op te volgen via ons ringwerk. De lokkers zitten al klaar en de inloopkooi werd uit mijn schuurtje gehaald. De reacties zijn nog niet helemaal enthousiast. Maar dat verandert heel snel. Vorig jaar stond de teller voor deze soort op 35. 

Het blijft echter een soort waar heel wat mensen een verkeerd beeld van hebben. Heel vaak hoor in onderweg "er zitten veel te veel eksters", "neem die krengen maar mee" of "ze eten alle kleine vogeltjes op". En elk jaar probeer ik dit te weerleggen. Eksters hebben inderdaad nestjongen op hun menu staan. Maar dit blijkt maar een heel klein percentage van hun prooien te zijn. Het zijn alleseters. En er zijn zeker niet te veel eksters. Integendeel.

Schermafbeelding 2017-02-21 om 08.37.11.png

Deze grafieken van SOVON tonen duidelijk aan dat het aantal eksters stevig is achteruit gegaan. Zowel de broedpopulatie (links) als de overwinterende exemplaren. Waarom denken de mensen dan dat er toch heel veel eksters zijn ?

Simpel. Ik zie het elk jaar ook zelf. Om eksters te vangen moet je niet in natuurgebieden of velden gaan zoeken. Ze zitten vlak bij de huizen en dan liefst nog in grotere steden. Ik ring het meeste van mijn eksters op de kleine ring in Hasselt. En iedereen ziet die opvallende zwart-witte kerels met hun lange staart en luidruchtig gedrag elke dag. Iedereen kan ook een ekster herkennen want er is geen andere vogel in ons landje die er op lijkt. Dus heeft iedereen de indruk dat er heel veel eksters zijn. Terwijl die vogels die ze elke dag zien de overlevers zijn van een terugval van de soort. Dus geniet van deze prachtig glanzende eksters. Want ook zij gaan stevig achteruit. 

magpie1.jpg

 

De commentaren zijn gesloten.