22-01-17

3X is echt scheepsrecht.

Cini.

Een driedaagse met maar één thema, vogels kijken. Het begon vrijdag met een dagje torenvalken ringen. Ik kon er twee verschalken. Eentje met en eentje zonder ring. Een beperkte buit. Maar toch een geslaagde dag.

Want ik kon mijn jaarlijst voor de Fruitstreek boven de 50 soorten tillen. En dit dankzij een velduil en twee europese kanaries. Deze waren al een tijdje gesignaleerd in het gebied waar de witkopgors zat (en nog steeds zit). Dus passeerde ik er die dag twee keer. En kon zo ik deze soorten spotten. En raar maar waar, die europese kanaries of cini's zoals ze hier genoemd worden doen mijn hart sneller kloppen dan die velduil. Dat was ooit anders. Toen er in Limburg nog tientallen koppels broedden. Ik hoor de mannetjes hun liedje nog steeds voordragen vanop een topje van een sierden of op een (toen nog veelvuldig voorkomende) tv-antenne. Jammer genoeg verleden tijd.

Leuk was ook mijn (weder-)ontmoeting met meneer witkopgors. Tijdens mijn zoektocht naar de cini's stopte ik met mijn jeep vlak voor de houtkant aan een holle weg. Ik scande de bomen en struiken op zoek naar de europese kanarietjes. Toen er plots vlak voor mijn auto een vogel de weg ophipte. Toen ik deze in mijn kijkerbeeld kreeg was dit toch zeker niet het mannetje witkopgors. Open en bloot nog geen vijf meter voor mij. Ik nam snel een paar (slechte) foto's door de voorruit van de wagen. Want uitstappen durfde ik niet.

witkopgors0001.jpg

Meneer witkopgors.

Kiezen.

Zaterdag had ik twee keuzes. Ofwel ging ik naar Likona waar heel natuuronderzoekend Limburg weer samen kwam. Ofwel ging ik naar de Belgische Vogeldag waar half vogelkijkend Vlaanderen samenkwam. Aangezien in Antwerpen twee sprekers iets kwamen vertellen over ringwerk werd het dus de Vogeldag. (Sorry aan de Likona-ers).

Didier Vangeluwe, hoofd van het ringwerk, bracht een boeiende lezing over het ringen en zenderen van kleine zwanen. Zo blijkt dat deze soms zeer vreemde keuzes maken als ze hun wintergebieden uitkiezen. En Stef van Rijn, een Nederlandse bioloog, vertelde in zijn gekende stijl een verhaal over gezenderde rode wouwen. Een project waar ik met een aantal ringers onrechtstreeks voor een klein stukje heb aan meegewerkt. Door te gaan helpen bij de plaatselijke ringgroep om de pulli te gaan ringen. 

Verder heb ik die dag geleerd dat loofzangers allemaal op elkaar lijken, dat zomertortels met duizenden worden afgeknald, dat een journalist die in Rusland werkt en daar in zijn vrije tijd vogels kijkt moeilijk met een microfoon kan omgaan en dat Arjan Dwarshuis de natte droom van vele vogelkijkers heeft gerealiseerd, een jaar lang vogels kijken over de ganse wereld. Wat een mega-soorten heeft die kerel gezien. 

16143120_1291145704311280_2857975285133114457_n.jpg

Stef bezig met wat hij goed kan, het uitleggen.

De boot in.

Zondag om 4 uur uit bed, twee uur rijden om dan in de vrieskou op een vissersboot te stappen om vogels te gaan kijken. Je moet een beetje gek zijn om deze hobby graag te doen. Gelukkig zat de boot vol met lotgenoten. Dat geeft toch een gevoel dat je niet helemaal tureluur (om het met een vogelnaam te zeggen) bent geworden.

Het werd een schitterende dag. Met een mooi winterzonnetje. Dat echter niet veel soelaas bracht aan de koude tenen en vingers. De rest was bedekt met minstens 5 lagen, dus daar was niet zo een probleem. En een spiegelgladde zee. Hierdoor konden we heel wat vogels zien. Zeekoeten en alken bij de vleet, drieteenmeeuwtjes en jan-van-genten die tijdens het uitgooien van de lekkere visafval een verbeten strijd aangingen en als kersen op de taart een kuifaalscholver die bijna over het dek vloog en een claim van een papegaaiduiker die de adrenaline deed opveren. Deze laatste heb ik echter niet goed genoeg gezien om hem aan mijn lijst toe te voegen.

Maar ook een heleboel zeezoogdieren. Minstens twee zeehonden en maar liefst 88 bruinvissen. Hiervan zag ik er minimaal 20 zelf. Ook witsnuitdolfijnen werden gespot (maar jammer genoeg niet door mij) en een groter exemplaar dolfijn of walvis dat voor heel wat discussie zorgde. Er werd zelfs even gedacht aan orka. 

Op het einde van de dag stond mijn Belgische lijst met 6 soorten extra. Yvon had mij deze tip trouwens al gegeven. Dus een beetje gek doen levert soms toch leuke dingen op. Alvast voor herhaling vatbaar zo een zeetripje.

pelagic jan van gent0001.jpg

Jan-van-Genten, drie op een hoopje.

pelagic jan van gent0001-3.jpg

Vlak voor de duik (die ik niet kon vastleggen)

pelagic jan van gent0001-4.jpg

Schitterende beesten.

pelagic jan van gent0001-5.jpg

Drieteenmeeuw, mooi vleugelpatroon.

pelagic jan van gent0001-6.jpg

Een rijtje zeekoeten.

pelagic alk0001.jpg

Alkje in de vlucht

pelagic zonsondergang0001.jpg

En een mooie zonsondergang als afsluiter.

De commentaren zijn gesloten.