10-09-16

Nieuwe belg, scharrelaar.

Gazet.

Voor het onderwerp op mijn blog heb ik deze keer niet lang hoeven na te denken. Vrijdag nog eens een nieuwe Belg aan mijn lijstje toegevoegd, scharrelaar… check. Het beestje was zo vriendelijk om mooi op mij te wachten want hij was toch al een weekje geleden voor het eerst ontdekt. De scharrelaar is een uiterst zeldzame verschijning in ons landje. Dus heel veel volk kwam een kijkje nemen. Aan belangstelling geen gebrek. Het beest haalde zelfs de gazet tot twee keer toe. Om deze van een blijkbaar kadukke GPS voorziene dwaalgast te vinden was niet echt moeilijk. Via een collega vogelkijker kreeg ik de straat waar ik moest zijn om mijn wagen te parkeren. En zijn verdere instructies had ik zelfs niet meer nodig. Ik besloot de volg-de-mensen-met-een-telescoop-op-hun-schouder-methode toe te passen. Met succes, want even later stond ik met een twintigtal andere scharrelaar-paparazi naar mijn nieuwe Belg te kijken.

11894464.jpg

Foto Rudy Jacobs

Privacy.

Tegenwoordig moet je al ergens in een godverlaten gat gaan wonen zonder enige communicatiemiddelen om een zeldzaamheid te missen. Ik ben telkens weer verbaasd met wat een snelheid tegenwoordig de informatie ons bereikt. Op alle gebied en de wereld van de vogelkijkers is daarop zeker geen uitzondering. Zodra deze megasoort viraal ging kleurde een lijntje op mijn computer donkerrood zodat ik wist dat er ergens een leuke soort te vinden was. Iets later werd de determinatie van de soort 100% bewezen met de eerste foto's. En ook die kon ik met een simpele muisklik op mijn scherm uitgebreid bekijken in een resolutie naar keuze. Toen bleek dat onze dwaalgast ook nog eens een kleurring droeg werden de lijnen naar het land van oorsprong aangesproken. En iets later wist heel vogelkijkend België dat onze gast in Koersel werd geboren in Letland. Meer nog hij werd op 10 juni van dit jaar door Edmunds Racinskis van een ring voorzien in Garkalne als benjamin van een kluts van vier. Zo kreeg je zijn hele levensverhaal zomaar voorgeschoteld. Het internet kent geen geheimen.

En ondertussen stromen de foto's binnen op mijn computer. Als dat beest voor elke keer dat er een fototoestel klikte om hem te vereeuwigen een euro kreeg kon hij met een vette bankrekening naar zijn overwinteringsgebied vertrekken. Gelukkig dat het geen filmster of dergelijke is (hoewel hij doet er niet echt voor onder). Want dan werd zonder twijfel de wet van de privacy er bij gesleurd.

11901860.jpg

Foto van de geringde vogel door Edmunds Racinskis

Bieper.

Dan was het toen ik begon met vogels kijken toch wel wat primitiever. Ik herinner mij nog goed de tijd van de biepers. De waarnemer moest met een handleiding een code in mekaar knutselen die op ons schermpje verscheen. Zo wist je welke soort waar ongeveer gezien was. Dan was het rondbellen om te weten te komen waar dat vogeltje juist zat. Hopelijk kende je de waarnemer. En anders was het proberen om iemand in de buurt die je kende te bellen. Meestal kwam die uit de lucht gevallen en sloeg daar dan ook nog eens de paniek toe om een mooie soort te missen. Als je op de weg ernaartoe nog een biep kreeg moest je die weer ontcijferen om te zien of de vogel niet gevlogen was. Tegenwoordig kan je de waarneming met alle toeters en bellen (vaak met foto) op je smartphone zetten waarna je hem met een simpele klik op het internet zwiert.

En mijn eerste foto's dat was ook een heel ander verhaal dan nu. Tegenwoordig lopen er meer mensen rond met een fototoestel met grote toeter voorzien dan mensen met een telescoop. Neen, vroeger was je een uitzondering als je met een fototoestel met een telelens naar een vogel kwam kijken. En ik kon toen mijn foto ook niet dadelijk laten zien aan de omstanders. Daarvoor moest ik eerst het rolletje binnenbrengen bij de fotograaf en dan een week later je foto's (of dia's in mijn geval) gaan ophalen. En dan hopen dat er een bruikbaar beeld tussen zat. Die foto kon ik dan laten zien aan een collega vogelaar als ik hem bij een volgende switch tegenkwam. Ze zaten in een fotoboekje dat ik dan fier bovenhaalde. Foto's die de kwaliteitscontrole van dit moment nooit zouden overleven. Want de lenzen van toen waren zeker niet van de kwaliteit van nu. Nu kom ik foto's tegen genomen met een GSM door een telescoop met een geweldige kwaliteit in vergelijking met mijn dia's van toen. Tijden veranderen en de mogelijkheden zijn enorm toegenomen om informatie te verkrijgen en door te geven over vogels. Een positieve evolutie want het zet steeds meer mensen aan om naar vogels te gaan kijken. En ik kijk met bewondering naar de vaak schitterende beelden van waarnemingen.

Maar toch denk ik soms met heimwee terug aan mijn oude bieper die eenzaam hier ergens in een kast ligt te wachten op de volgende code, die denkelijk nooit meer zal komen.

11893213.jpg

Foto Kris De Rouck, mijn favoriet uit de lange lijst van beelden.

Commentaren

Altijd leuk om jouw schrijfsels te lezen.

Gepost door: Robert Croes | 10-09-16

Reageren op dit commentaar

Kunt u me misschien vertellen welke straat ik best in mijn (al even gammele) gps ingeef?
Dank!

Gepost door: Sarah V | 13-09-16

Reageren op dit commentaar

Koersel Heihoevenweg ter hoogte van de Hogebosweg ligt een voetbalplein. Daar is plaats genoeg om te parkeren aan de ander kant van de weg. Langs het voetbalplein de rode wandelweg volgen. Doorlopen tot aan een houten hek.

Gepost door: Crazy birder | 13-09-16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.