26-06-16

De kracht van de natuur.

Storm.

Mijn planning van het weekend viel in het water, letterlijk en figuurlijk. Eigenlijk werd ze gewoon weggeblazen. Want mijn woonplaats werd getrakteerd op een verwoestend onweer met liters regen en dikke hagelbollen. En dit met een storm die met een hoop beauforts voorbij raasde. Met een hoop schade en miserie als gevolg. Mijn schade met geknakte en ontwortelde bomen was dan ook maar peanuts in vergelijking met wat sommige dorpsgenoten moesten verduren.

 storm blog0001-3.jpg

Op een hoek van de ringplek viel heel wat takhout.

 storm blog0001-5.jpg

Hier hingen die takken de dag ervoor nog.

Commissie.

De voorbije dagen dan ook druk in de weer geweest om alles wat op te ruimen. Mijn trouwe pruimelaar die mij elk voorjaar trakteert op een prachtige ruiker bloesems ging ook tegen de vlakte. En dit op een paar centimeter van mijn hutje. Dit bleef gelukkig gespaard. Maar de doorgang was wel versperd.

Na rijp beraad en het oprichten van een tijdelijke commissie werd uiteindelijk beslist om te kiezen voor een overkapping. Een ondertunneling bleek te duur en voor een omleidingsweg vonden we geen meerderheid. Trouwens, die zou dan door een bosgebiedje lopen en dit zou ons zeker tot een procedure bij de raad van state brengen. Waar hebben we dit nog gehoord ?

 storm blog0001-4.jpg

Mijn persoonlijke overkapping.

Terugslaan.

Dat deze storm veel schade heeft toegebracht is duidelijk. Ook de natuur kreeg klappen. Zo las ik onlangs dat overstromingen heel wat nesten van grondbroeders of soorten die in riet of lage beplanting hun nest maken vernield heeft. En deze keer zal dat niet anders zijn. Heel wat bomen of struiken met nesten gingen tegen de vlakte. Een dode jonge gaai die in vond was symbool voor heel wat deelgenoten.

 storm blog0001.jpg

Maar tijdens de opruimwerken kreeg ik van de natuur al een positieve boodschap. In een bosje op mijn ringplek hoorde ik het mannetje grasmus driftig zingen. Verkondigde hij met luide stem dat zijn kroost alles overleeft had of supporterde hij voor zijn vrouwtje die ondertussen opnieuw was begonnen aan een broedsel ? Iets verder zat een vink ook luid te suske-wieten. Die had dus ook nog een plekje dat moest verdedigd worden. En iets later vond ik tijdens het weghalen van een paar afgevallen takken een nest van een merel met 3 bebroede eieren. De natuur blijft niet met de pakken zitten. Ze slaat terug bij elke tegenslag.

 storm blog0001-2.jpg

 

De commentaren zijn gesloten.