29-05-16

Zorro uit 'd Ardennen.

Digitale upgrade.

Tussen de buien door dit weekend begonnen aan de controles van de nestkasten voor torenvalken. En deze keer ging het veel vlotter dan anders. Dit heeft zeker niets te maken met een enorme verbetering van mijn conditie of een plotse ommekeer in de bereidwilligheid van de torenvalkjes. Neen, het heeft alles te maken met een mooie upgrade van mijn materiaal. Niet dat ik zelf hier een bijdrage heb geleverd. Het zou ook niet kunnen. Want mijn kennis van de digitale technieken beperkt zich tot het feit dat als mijn computer niet doet wat ik verwacht dat hij doet ik de reflex heb om dat ding uit en terug aan te schakelen. Dit in een totale onwetendheid over hoe ik dit anders zou moeten oplossen. Het feit dat ik ooit een nieuwe printer ben gaan kopen om bij de installatie te ontdekken dat het vorige exemplaar dat niet wilde werken en volgens mij dan ook moest vervangen worden gewoon niet in de stekker zat, is een duidelijk bewijs van mijn onkunde. 

Alle eer voor deze verbetering komt toe aan de vriend van mijn dochter. Nu loop ik rond in de laagstamplantages met een camera op een uitschuifbare stok die tot mijn grote verbazing beelden uit de nestkast doorstuurt naar mijn smartphone. Wat een luxe. Dus slaagde ik er in om op twee dagen tijd (waarvan de tweede zo goed als volledig uitregende) bijna 70 kasten te controleren. En de eerste 5 pulli werden ook nog eens geringd. Dus geen gehannes meer met ladders. Nu zou ik ze ook nog via mijn smartphone moeten kunnen ringen. Dan hoef ik die wiebelige ladder helemaal niet meer op. Maar dat is voorlopig nog toekomstmuziek. Gelukkig kan ik dan rekenen op Etienne.

torenvalk-2.jpg

Mannetje torenvalk, het blijft één van mijn favorieten.

Overaanbod.

Vrijdag trok ik samen met Eddy nog eens richting Wallonië. Daar ontmoetten we een ringer die zich gespecialiseerd heeft in grauwe klauwieren. Een soort die in onze regio bij het ingeven op waarnemingen dadelijk donkerrood kleurt. Want buiten een aantal koppels in de Voerstreek en Noord-Limburg is het een een zeldzame verschijning. Niet dus in de regio waar we waren uitgenodigd.

Een overaanbod aan grauwe klauwieren. Dat is toch wat wij ondervonden. Samen met de specialist terzake vonden we acht nesten. En aan zijn uitleg te horen was dit slechts een fractie van de daar aanwezige populatie. Nu moet ik wel zeggen dat als ik een grauwe klauwier was deze streek ook mijn eerste keuze zou worden om een nestje te bouwen. Alleen al voor het landschap is hier naartoe rijden de moeite. Tussendoor vonden we ook nog een nestje van geelgors. Waardoor ik met eigen ogen kon zien dat zijn bijnaam "schrijver" duidelijk te maken heeft met de kunstige krabbels op zijn eieren. En dan hadden we het nog niet over de paapjes, appelvinken, veldleeuweriken, boompiepers en een overvliegende blauwe kiekendief die we zagen.

Onze gastheer bleek zijn reputatie als kenner grauwe klauwier zonder twijfel eer aan te doen. Hij vertelde ons dan ook alles over deze fascinerende vogel. Zo bleek dat van de 50tal exemplaren die in België elk jaar worden geringd hij een groot deel voor zijn rekening neemt. Een inspanning die hem zweet, bloed (vaak letterlijk) en tranen kost. Zelf bleef het bij mij voorlopig met zweet door de stevige wandeling die aan deze kennismaking gepaard ging. En met een beetje goede wil een ietsepietsie bloed van de schrammen die ik opliep van de scherpe doornen van de prachtige hagen. Toch al een goed begin zou ik zeggen.

grauwe klauwier.jpg

De hoofdrolspeler, mannetje grauwe klauwier.

famenne0001.jpg

Het prachtige landschap.

famenne0001-3.jpg

Ideaal klauwierengebied.

famenne0001-2.jpg

Notities maken aan een gevonden nest.

De commentaren zijn gesloten.