24-05-16

Op schema.

Koatuilen.

Mijn eerste ronde van controles van mijn steenuilenkasten zit er op. Met 44 van de 97 kasten bezet mag ik zeker niet klagen. En met 74 geringde pulli ben ik ook best tevreden. En aangezien er nog 25 koppels met eieren of kleine pulli zitten komen er daar nog wel wat bij. Maar ik heb de indruk dat het een minder jaar gaat zijn voor onze sympathieke uiltjes. Kleine nestjes van 2 of 3 jongen zijn meer de regel dan de uitzondering. Maar we zullen de balans best pas opmaken als we alles netjes nog eens gecontroleerd hebben.

Van de 53 kasten die leeg bleven ga ik er de volgende winter trouwens een aantal proberen te verplaatsen. Mijn experimentje om nestkasten in laagstam te hangen blijft een mager beestje. Ik durf nu voorzichtig conclusies te trekken. Deze nestkasten worden enkel bezet als er een koppeltje in de buurt zijn vorige nestkast kwijt raakte. En ook als er in de buurt geschikte biotoop is zoals hoogstam of houtkanten.

steenuil contactdag0001-2.jpg

Fruitstreek-Lifer.

Tussendoor pak ik de draad van vogels spotten en (bescheiden) twitchen weer op. Elke maand probeer ik een gezamenlijke activiteit te organiseren met onze vogelwerkgroep. Dit heeft voorlopig een klein groepje enthousiaste deelnemers opgeleverd. Een gezellige en plezante bende die de fun van het vogels kijken in groep zeker kunnen beamen. Onze vroege (héél vroeg was het) bezoek aan Nieuwenhoven leverde mij trouwens een nieuwe Fruitreek-lifer op. Een soort die ik nog nooit in onze regio had gezien. Zwarte mees. Vorig jaar heb ik wel 222 van deze kereltjes (of madammekes) van een ring voorzien in mijn tuin. Maar dat telt niet mee voor de lijst. Reglement is reglement. 

DSC05668.JPG

Morinelleke.

Met 111 soorten sta ik op een mooie tweede plaats van de waarnemers in onze regio. Stijn R. blijft ongenaakbaar op nr 1 met 5 soorten meer. En dat hij de uitdaging ook heeft aangenomen blijkt uit het feit dat hij dit weekend soorten als houtduif, turkse tortel en witte kwik heeft ingegeven. The game is on. Gewoon vette fun en een beetje competitie is nooit slecht. Ik was dan ook blij dat ik op de valreep een pleisterende morinelplevier kon spotten. En zelfs op foto zetten met mijn nieuwe digiscoping-materiaal. De eerste iets of wat geslaagde foto met mijn tele. Maar het bekijken van deze schitterende plevieren was toch het grootste plezier van de hele onderneming. Vogels kijken, het is echt de max.

morinel0001.jpg

De commentaren zijn gesloten.