10-04-16

De keuze van de kievit.

Het is vanellus-tijd. De kieviten zitten met gevulde nestjes en dan gaan we op pad om ze nu te ringen. Alle acties om extra info te vergaren is welkom want het gaat niet goed met onze zwart-witte luchtacrobaat. Helemaal niet goed. Hun aantallen zijn zwaar gecrasht. En dit in heel Europa. En of we het tij gaan kunnen keren ? Ik hoop het. Want ik zou hun typische roep en zoevende vlucht boven het Vlaamse akkerland heel hard missen.

017.JPG

Verkeerde keuze.

Als kievit moet je trouwens tegen een stootje kunnen. Om te beginnen is de kans groot dat je dubbel zoveel energie gaat moeten steken om een nestje jongen groot te krijgen. En dit omdat je eerste nestje simpelweg verdwijnt. Kieviten hebben blijkbaar een voorkeur om hun nest op een onbewerkte akker te bouwen. Hoewel, bouwen is misschien niet het juiste woord. Een kuiltje in de grond met wat takjes of ander gedroogd plantenmateriaal en that's it. Een simpele constructie maar wat betreft camouflage een klein wondertje. Voormiddag kon ik dit nog met eigen ogen (of net niet) aanschouwen. Een nestje dat ik vond en waar ik het  vrouwtje kon ringen ging ik nog even zoeken omdat ik een pin had laten liggen. Hoewel ik er nog geen minuut eerder vlak bij had gestaan was het toch weer even zoeken om het nestje te vinden. Maar ook dit nest lag op een onbewerkte akker. Van de 15 nesten die ik tot nu toe vond liggen er 11 op een nog te bewerken akker. Vier koppels kozen voor een nest in een graanakker. Die elf nesten gaan denkelijk binnenkort op de ploeg en dan wel letterlijk. Want de boer van wie de grond is zal vermoedelijk de komende weken na bemesting de boel omploegen. En dan de nesten onder de grond stoppen. Je kan natuurlijk zoals in andere gebieden de boer vragen om er rond te ploegen. En ik ben vrij zeker dat die dat wel zal doen. Maar dan kan je er evengoed een groot flikkerlicht bij zetten. Voor predators een makkelijk te vinden prooi. Waarom ze kieviten weidevogels noemen is mij dan ook een raadsel. Voor onze Vlaamse koppels dan toch.

kievit nest0001.jpg

Deze koos gelukkig voor een graanakker.

Schietschijf.

En dan komt er nog eens bij dat je als kievit ook nog als jachtwild staat vermeld. Wel enkel als er schade is vastgesteld, maar dit kan via een simpel briefje naar de plaatselijke overheid. Een regelrechte schande. Maar dat is onze hele jachtwet in ons landje sowieso, met dank aan een aantal ministers die zelf met een geweer rondlopen op hun vrije dagen. En jammer genoeg is het in het zuiden van Europa niet beter. Daar mogen ze gewoon alles afknallen. Van de terugmeldingen die ik kreeg van door mij geringde kieviten ging het steeds om geschoten vogels. Allemaal in Frankrijk. Dus van de met dubbele energie opgebrachte jonge kieviten wordt het grootste deel gewoon uit de lucht geknald door mensen die vinden dat dit zomaar kan. Vrij normaal dat je dan als soort stevig achteruit boert. 

ae36505a-e2dd-11e5-8f9b-408852796e16.jpg

Neen, onze kievit verdient beter. Veel beter. Onze sympathieke gekuifde vriend zou door iedereen op handen moeten gedragen worden. Zijn carpriolende vluchten  zouden tot werelderfgoed moeten uitgeroepen worden. Trek ten strijde voor het behoud van onze kievit. Want anders vrees ik dat onze akkers nog leger gaan worden dan als ze al geworden zijn. Lang leve de kievit.

 

De commentaren zijn gesloten.