17-01-16

Spelvers.

Het was een ring-arm weekend met vrijdag een paar torenvalkjes in de val tijdens een prachtige wintertocht door de verse sneeuw. Zaterdag was het de jaarlijkse afspraak op de Likona-contactdag. Telkens weer gezellig samenkomen met bekende gezichten uit het natuurstudie-wereldje van Limburg. En zondag voormiddag hadden we onze eerste vogelwandeling van de vogelwerkgroep in Rutten. Ook leuk, maar jammer genoeg weinig gezien.

Duo.

Daarom was het een opsteker om daarna in mijn fuik liefst twee sperwers aan te treffen. Mevrouw en meneer zaten mij op te wachten om geringd te worden. Sierlijke rovers die men in Wellen "spelvers" noemt.

sperwer 20160001.jpg

Adult vrouwtje.

sperwer 20160001-2.jpg

Adult mannetje

Flits.

Sperwers zijn voor heel wat mensen niet de beste vrienden. Maar dit is volkomen onterecht. Heel vaak is de eerste ontmoeting met een sperwer er eentje waar hij omringd is door een hoop pluimen die hij uit een door hem gevangen prooi heeft getrokken. Vaak vanuit het keukenraam want onze tuinen behoren tot zijn jachtvelden. De voedertafels die wij opstellen weten ze feilloos staan en hun route om op jacht te gaan passeert heel vaak langs deze voederplaatsen. Als het hen lukt grijpen ze in volle vlucht één van die beestjes die jij van eten hebt voorzien van de plank om ze iets verder met volle appetijt op te peuzelen. De sperwer dankt u dan ook voor uw medewerking.

Hun jachttechniek is fenomenaal. Als echte stuntpiloten flitsen ze tussen takken en andere obstakels door om hun prooi op die manier op verrassing te vangen. Ik heb zelfs al beelden gezien waar ze door hekwerk van schapen duiken. Als je de kans hebt moet je op youtube maar eens op zoek gaan naar zulke filmpjes. Uw bewondering voor deze acrobaten zal zeker enorm toenemen.

Vervolgd.

Jammer genoeg heeft hij geen al te beste reputatie. De mens blijft de illusie hebben dat hij bepaald welke beestjes thuis horen in de natuur en welke niet. Dat predators nodig zijn om het evenwicht te behouden blijft een moeilijk te aanvaarden stelling voor velen. Een evenwicht dat trouwens door ons, de mens, al lang verstoord is. Duivenmelkers en jagers durven onze sperwer dan ook te bestrijden met alle middelen. Strafbaar trouwens want deze soort is net zoals alle roofvogels beschermd en terecht.

Turkske plukken.

Mijn meest memorabele ontmoeting met dit kleine broertje van de havik is in mijn voortuin. In een oude berk had een turkse tortel een nestje gebouwd. Mijn nonkel die mijn tuin komt onderhouden had tijdens de voorjaarssnoei deze redelijk kort gesnoeid waardoor het nest volledig open kwam te liggen. Toen ik een paar dagen later buiten kwam zag ik in een flits een sperwer voorbijschieten. Hij vloog laag over de berk en plukte de tortel die zat te broeden van het nest. Een paar meter verder kwam hij met de voor hem toch grote prooi op mijn oprit terecht. De tortel verweerde zich fors maar het mannetje sperwer zat met opengespreide vleugels en met een vaste greep boven op zijn prooi en keek met zijn felgele ogen rond. Toen zag hij mij plots staan. Hij probeerde met zijn prooi op te vliegen maar gelukkig voor mijn torteltje was dat net iets te hoog gegrepen. De tortel kwam vrij en vloog, een wolk van veren achterlatend, de andere kant op. Meneer sperwer moest zonder prooi zijn weg vervolgen. De turkse tortel bracht trouwens met succes haar kroost groot. De twee vlogen dan ook uit. Mogelijk wel met als lot om gegrepen te worden door een sperwer. Maar zo zit de natuur nu eenmaal in elkaar.

De commentaren zijn gesloten.