10-12-17

Super-Mickey.

Ik ben een kluns, Neen, verbetering, ik ben een grote kluns. Vanaf het moment dat ik activiteiten moet doen waar fysieke vaardigheden of gereedschap aan te pas komt loopt het meestal mis. Als ik aankondig thuis dat ik even in de tuin ga werken of één of andere constructie in elkaar ga prutsen legt mijn echtgenote het nummer van de spoeddienst alvast binnen handbereik. En ik kan deze beweringen staven met harde bewijzen. Er bestaat een lijstje van mijn blunders. En daar heb ik er onlangs nog eentje aan toegevoegd.

Momenteel ben ik volop bezig met het ringen van mijn favoriete soort, torenvalkjes. Dit gebeurt met een val waarin een muisje zit als lekker hapje voor de vogel die ik wil ringen. De gevolgde procedure is meestal dezelfde. Torenvalkje vinden, val uitzetten, torenvalkje vangen (als hij dat wil), uit de val halen, ringen of ring controleren, leeftijd en geslacht bepalen, vleugel meten, wegen, terug loslaten, alle materiaal terug inladen en naar de volgende op zoek. En bij die voorlaatste stap ging het die keer mis. 

IMG_1346.JPG

Een gevangen torenvalkje net voor het loslaten.

Ik kwam aan bij mijn volgende torenvalk en toen ik de val wilde pakken om uit te zetten bleek die nergens te bespeuren. Laten staan bij de vorige vangst! Dus snel terug gereden waar inderdaad de val nog stond. Maar niet zoals ik ze voor ogen had. Ze stond volledig "paraplu" en het kooitje waar mijn "Mickey" in zat was zo goed als volledig plat. Ik was er dus gewoon bij het achteruit rijden los over gereden. Ik ben dus een grote, héél grote kluns.

Maar mijn eerste reactie was niet "verdomme mijn kooi stuk", maar wel "hoe is het met Mickey?". Want ik heb ondertussen toch, als je zo de ganse dag rondrijdt samen in de auto, een soort band opgebouwd met mijn muisjes. Ik betrap er mezelf op dat ik aan hun vaak vertel wat ik allemaal wel meemaak met die moeilijke torenvalkjes die niet willen meewerken.  Ik geef mijn vier mouse-ketiers ook de beste zorgen. Een mooi en proper hokje en elke dag een lekker appeltje of broodje. Er zijn soortgenootjes die het met minder moeten stellen. En nu rij ik toch wel over één van mijn beestjes dacht ik.

Maar gelukkig bleek Mickey aan de dood ontsnapt. Ze (of hij) zat mij vlak naast het kooitje met zijn kleine kraaloogjes aan te staren. Het kooitje stond aan de zijkant een beetje open. Het leek wel of ze met superkrachten de ijzeren staven had opengebroken om er uit te raken. Toen ik dichterbij kwam huppelde ze vrolijk het gras in. Net of ze nog even afscheid wou nemen voor ze de wijde wereld introk. Gelukkig.

Ik zal het dus met één mouse-ketier minder moeten doen. En die kooi ? Die werd vakkundig hersteld. Mijn echtgenote had wijselijk gezegd dat Rob dat maar moest doen uit vrees dat ik anders mogelijk weer richting spoed kon rijden. Ik volgde netjes die raad op en ze werkt nu opnieuw perfect. Met vijf gevangen torenvalkjes gisteren is dat alvast bewezen. Op dat gebied ben ik dan toch niet zo een grote kluns.

IMG_1341.JPG

De herstelde val en het verklunste kooitje.

02-12-17

Naar een 10 dagen-week.

Gisterenavond ging ik slapen met een dilemma. Zou ik toch niet gaan ringen nu de weerman eindelijk eens een weerpraatje op mij losliet zonder de woorden neerslag, ZW-wind en lage drukgebied en er een invasie bezig is van grote barmsijzen ? Of koos ik toch voor een lange rit naar het verre Nederlandse Ede waar SOVON haar jaarlijkse Landelijke Dag hield ? 

Mist.

Het werd dus uiteindelijk de lange rit naar Ede. En dit in het aangename gezelschap van de gebroeders Jan en Peter Gabriëls en Dominique Cornelissen. Dat maakte de rit trouwens gevoelsmatig een stuk korter. Tweehonderd kilometers zeveren over vogelkes met geestesgenoten. Er zijn minder leuke dingen in het leven. Ondertussen reden we door een stevige mistwolk in een winters Nederlands landschap. Een bevestiging dat ik denkelijk de juiste keuze had gemaakt.

Toen ik bij de ingang van het congrescentrum waar alles doorging ook nog eens mijn vogelheld Rob Bijlsma tegen het lijf liep kon mijn dag al niet meer stuk. Als reactie op het door mij mededelen van mijn naam bij zijn handdruk kreeg ik dadelijk als reactie "aha, die Belg met de torenvalken". Zijn door jarenlange onderzoeksprojecten gevulde hersenen hadden nog een plaatsje over voor mijn bescheiden gegevens. Nu kon het echt niet meer stuk.

IMG_1313.JPG

Veel volk en veel lezingen.

Info-infarct.

De keuze naar welke lezing we gingen gaan werd democratisch besproken. En op een paar momenten zouden we onze Limburgse connectie moeten splitsen wegens onverenigbaarheid van de interesses. Het ging duidelijk een dagje worden met een overaanbod aan info.

Het begon met een overzicht van de hoogtepunten van de SOVON-activiteiten van het voorbije jaar dat ons als Belgen heel nederig naar het grote scherm deed kijken. Miljoenen getelde of geïnventariseerde vogels, een horde tellers, een hele rits projecten waaruit heel wat schitterende rapporten ontsproten. Indrukwekkend.

Daarna een iets minder smakelijk verhaal over de jacht op ortolanen bij onze zuiderburen, La France. Daar heeft een aantal idioten die geestelijk nog ergens in de middeleeuwen zijn blijven hangen de mening dat ortolanen niet geschapen zijn om hun liedje te laten horen vanaf een struikje. Maar thuishoren in een kookpot om dan op bijna sekte-achtige manier verorberd te worden door vetgemeste egoïsten. Een Franse wetenschapper heeft heel wat energie en tijd gestoken in een onderzoek dat aantoont dat de stelling van deze smeerlappen dat de jacht geen invloed heeft op de populatie ortolanen totaal niet klopt. En blijkbaar is hij er in geslaagd om deze waanzin terug naar de middeleeuwen te verbannen. Hopelijk lukt dat ook in de praktijk.

Tijdens de pauze was het ook werken geblazen om de 53 info-standen te gaan bezoeken. Een snelle hap, op zijn Nederlands met een broodje kroket, en vooruit met de geit. Een overaanbod aan leuke dingen die ik wel had verwacht. Het kind-in-een-grote-snoepwinkel-gevoel sloop dan ook weer bij mij binnen. Daarom had ik bewust niet te veel biljetten in mijn portefeuille gestoken. Maar die vermetele verkopers hadden mijn plan doorzien en lieten mij "pinnen" of gaven mij boeken mee met de boodschap "dat ik de centen maar moest overschrijven". Echt waar, het was niet mijn schuld dat ik weer met een aantal boeken en een draagriem voor mijn verrekijker naar huis ging. 

IMG_1316.JPG

Stand met prachtig houtsnijwerk. Moeilijk moment, maar toch kunnen laten staan.

Hema-meeuw.

De lezing over de kievit bracht ook hier geen goed nieuws. De overleving van de pulli is veel te laag om de populatie in stand te houden. Geen nieuws onder de zon. Maar gelukkig blijken sommige ingrepen bij landbouwers betere resultaten te geven. Hopelijk voldoende om deze prachtige vogels langer in ons landschap te behouden. Ik blijf alvast een kievit-fan.

Een lezing over het inrichten van een natuurvriendelijke tuin werd gegeven door een dame die het geluk had om haar ervaringen op te doen op een domein waar menige natuurvereniging in België jaloers op zou zijn. Haar goede raad sterkte mij in mijn huidige manier van tuinieren. Je bereikt het snelst resultaat door niets te doen. Mijn favoriete tuin-activiteit.

Daarna kreeg ik een schitterend verhaal voorgeschoteld over stadsmeeuwen. Voor mij de beste en leukste lezing van de dag. Een enthousiaste onderzoeker had door ring- en zenderonderzoek heel wat bijgeleerd over deze luidruchtige en niet zo populaire rakkers. Zo bleek dat de meeuwen die broeden in een kolonie in Vlissingen hun dagelijkse kost bij elkaar komen schrapen in Brussel of nog verder in ons landje. Hun bestemmingen zijn verrassend. Wat gedacht van de Crocky-fabriek, jawel die van de chips, of wijken met zoals hij het noemde "mensen met een andere religie". Moslims mogen namelijk geen eten verspillen of weggooien en ze geven dan ook overschot van brood of andere dingen aan de meeuwen die ze graag in ontvangst nemen. En het werd nog leuker toen hij de Hema-meeuw ten tonele bracht. Het gaat hier over een koppeltje meeuwen die hebben geleerd dat als je mensen laat schrikken ze soms dingen laten vallen. Dus wachten ze geduldig tot iemand met een broodje met worst uit de Hema komt. Dan voert het mannetje een schijnaanval uit en als het broodje en/of het worstje daardoor op de grond beland is het vrouwtje er als de kippen (of in dit geval de meeuwen) bij om deze op te pikken en er mee weg te vliegen. Daarna gaan ze samen hun buit lekker oppeuzelen op de oversteek van de Hema. Slimme beestjes die meeuwen.

DPUV35cXUAAmLRn.jpg

De meeuwen-spreker in actie (onder politie-begeleiding)

Hooivork.

De dag werd afgesloten met een hoopvolle boodschap dat er in Nederland op termijn wel eens behoorlijk wat kraanvogels kunnen komen broeden. Iets waar ik zeker geen bezwaar tegen ga uiten. Integendeel. Deze sierlijke dansers zie ik graag dichterbij komen zodat ik ze na een aanvaardbare rit kan gaan bekijken. En dit liefst in goed gezelschap.

En als allerlaatste lezing kregen we een viertal voorgeschoteld die de zwarte specht wat nader hadden bekeken. Gaten hakken in de beuken en dode, liefst staande, fijnsparren gaan stuk kloppen voor voedsel zijn de twee belangrijkste dagtaken van deze reuzen onder onze houthakkers. Jammer maar zeer spectaculair waren beelden van een boommarter die een nestje van deze vogel leeghaalde terwijl hij even stout in de camera keek die aan het nest hing. That's nature boys.

Genoeg stof om de terugrit naar België gevuld te krijgen. Deze Landelijke Dag had duidelijk indruk gemaakt op elk van mijn medereizigers en ook opnieuw op mij. Ik zal mijn uiterste best moeten doen om na al deze inspiratie-bom niet met een overvolle hooivork te eindigen. Gebieden tellen, spechten opvolgen, een tuin volledig omvormen naar een natuurreservaat, een natuurlijke poel aanleggen, kieviten gaan zoeken en ringen, kleurringen van meeuwen gaan aflezen zijn allemaal dingen die door mijn hoofd flitsen en ik nu zou willen gaan doen. En daarom heb ik vanaf morgen een 10dagen-week nodig.

 

 

 

 

19-11-17

Opgerold.

Het najaars-seizoen voor dit jaar op mijn ringplek thuis zit er op. De netten zijn opgerold en de stokken in de hoek gezet. Een golfje van barmsijzen zou ze mogelijk nog even kunnen laten verschijnen. Maar ik denk het toch niet. Want we zijn ondertussen al op pad met onze muisjes om torenvalkjes te ringen. 

Minder.

Met 1662 nieuw geringde vogels en 86 terugvangsten werd het qua effectieve aantallen het minste van mijn ondertussen vierde jaar op de ringplek. Maar als we het uurgemiddelde berekenen dan is het plots het beste jaar tot nu toe. Dus minder uren geringd, maar meer vogels per uur. Het was blijkbaar een goed jaar voor onze doortrekkers.

aantallen.jpg

Effectieve aantallen.

uurgemiddelde.jpg

Aantal vogels per uur.

Als we de soorten even bekijken met +100 vogels dan blijft onze zwartkop de topper van dienst met 655 exemplaren. Een heel stuk verder komen de heggenmussen (180), roodborst (153), tjiftjaf (147), pimpelmees (124), kleine karekiet (116) en koolmees (104).

Een soort die ik wat nader wilde bekijken zijn de merels. Met het dodelijke virus in het land waren de aantallen volgens alle bronnen drastisch afgenomen. Was dat ook zichtbaar in mijn ringgegevens ? Blijkbaar wel. Zowel qua uurgemiddelde als qua aantallen bleek het een jaartje met weinig merels. En deze gegevens zijn redelijk bruikbaar omdat er nooit geluid werd gespeeld van deze soort en de netopstelling ook redelijk gelijk is die vier jaar dat ik al ring hier. Hopelijk kan de populatie zich de komende jaren herstellen. Wel het levende bewijs dat ook het ringen van "gewone" soorten heel belangrijk is. Misschien dat ik volgend broedseizoen mij wat meer focus op het ringen van pulli van merels.

Merels.jpg

Aantallen merels tijdens najaar.

Adrenaline.

Minder vogels geeft natuurlijk ook minder zeldzame vangsten. Maar toch ging de adrenaline ook dit najaar een aantal keer de hoogte in. Zo was dat het geval met  een bladkoning in de netten. Maar eveneens bij nachtegalen (2), bonte vliegenvangers (2), braamsluipers (2) en een goede beurt met de koperwieken (20). Een fotoreeksje hoort er dus ook bij.

59099.jpg

Bonte vliegenvanger

59260.jpg

Nachtegaal

62906.jpg

Kleine barmsijs

61731.jpg

Bladkoning

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende